Яңа Мичән авылында туганнар очрашуы узды

  Очрашуның тәүге иртәсендә без, барчабыз бергәләп, авыл зиратына юл тоттык. Әби-бабаларыбыз, якыннарыбыз яткан каберлектә, туганнар рухына дога кылдык. Бу изге гамәл безнең очрашуга тирән мәгънә бирде: үткәннәрне хөрмәт итәбез, аларның якты истәлеген күңелебездә саклыйбыз. 

Безнең очрашу – гаиләнең барлык буыннарын бергә җыйган изге мизгел иде. Көннең матурлыгыннан файдаланып, без туган нигез урамына зур өстәл җәйдек. Авылның саф һавасында, яшел үлән өстендә оештырылган бу сый-хөрмәт өстәле туганнарны тагын да якынайтты, бердәм итте. Сагынып көткән туганнарның ачык йөзләре, берсеннән-берсе тәмле ризыклар белән тулган авыл өстәле кабатланмас милли мохит тудырды.

Кичәбезнең иң күңелле һәм тантаналы өлеше — милли гармун авазының яңгыравы иде. Бер-беребезне тыңлап, үткәннәрне искә алып утырганнан соң, гармун телләренә басып, бергәләп татар халык җырларын җырладык. Кушылып җырлаган һәр юлда, гармунның һәр моңында буыннар бәйләнеше, туган якка һәм бер-беребезгә булган чиксез мәхәббәт чагылды. Яңа Мичән урамнарын тутырып яңгыраган бу җырлар күңелләргә дәва, җаннарга тынычлык бирде.

 Бу очрашу безгә яңа көч, гаилә бердәмлеге һәм кадерле хатирәләр бүләк итте. Урамдагы кайнар чәй тирәсендәге сөйләшүләр, таныш сукмаклар һәм гармун моңы астында үткән бу көн Закирҗан бабай белән Мәүгыйзә әби нәселенең һәр әгъзасы йөрәгендә уелып калачак. Әрвахларыбызга кылган догаларыбыз, искә алган хатирәләр– барысы да безгә әби-бабаларыбызның фатихасын истә тотарга, аларның юлын дәвам итәргә көч бирде. Ике дөньяның берсе булган туганлык җепләребез беркайчан да өзелмәсен, Яңа Мичәнгә кабат әйләнеп кайтырга насыйп булсын!