Шартлаудан соңгы тормыш: ЧАЭСтагы авария ликвидаторы белән очрашу

 Юлбат урта мәктәбе укучылары гадәти булмаган чарага — заманның иң зур техноген һәлакәтләренең берсен шәхсән кичергән кеше белән очрашуга җыелдылар. Сөйләүче ролендә безнең кунагыбыз, Чернобыль атом электростанциясендә (ЧАЭС) булган авария нәтиҗәләрендә катнашучы Хафизов Нурми  чыгыш ясады. 

«Безне анда авариядән соң ук алып килделәр", — дип искә ала Нурми ага. Солдатлар радиация болытының үзәгендә булдылар, көн саен меңләгән кешеләрне коткару өчен үз гомерләрен куркыныч астына куйдылар.Алар реактор янында булган һәр минутның яшәү гомеренең кыскартуын белеп, сәгатьләр буе эшләделәр. Ләкин берәү дә зарланмады һәм куркыныч янаганда артка чигенмәде. Киресенчә, һәркем үз миссиясенең мөһимлеген аңлый һәм дөньяны бераз куркынычсызрак итү мөмкинлеге белән горурлана иде.

Кунагыбызның тарихы бер үк вакытта фаҗига һәм каһарманлык белән тулы. Үткән елларга карамастан, ул көннәрне искә төшерү җанлы һәм якты булып кала. Укучылар белән сөйләшкәннән соң, Нурми ага  мондый вакыйгаларны истә тотуның һәм үткәннән сабак алуның никадәр мөһим булуын ассызыклады. Хаталар кабатланмаска нәкъ менә хәтер мөмкинлек бирә бит.

Очрашу укучыларның ихлас алкышлары белән тәмамланды, алар геройга намуслы һәм ачыктан-ачык сөйләшүләре өчен рәхмәт белдерделәр. Бу әңгәмә балаларның йөрәкләрендә тирән эз калдырды, һәркемгә җирдә тынычлыкны һәм иминлекне саклауның мөһимлеген искәртте.